WŁODZIMIERZ RĘDZIOCH: – Jakie zadania spełnia dzisiaj kościół pw. św. Stanisława?
KS. PRAŁ. PAWEŁ PTASZNIK: – Kościół ten był zawsze centrum duszpasterstwa Polaków w diecezji rzymskiej. Przy kościele działa „Missio cum cura animarum” – rodzaj parafii personalnej dla wszystkich Polaków na terenie diecezji. Mamy więc wszystkie uprawnienia parafii, księgi parafialne i nie musimy odwoływać się do parafii terytorialnej. Kapelanią tej misji jest duszpasterstwo Polaków w Ostii oraz przy rzymskim kościele Redemptorystów pw. św. Alfonsa Marii Liguoriego. Codziennie odprawiane są tutaj dwie Msze św., a w niedzielę jest ich osiem. Działają grupy duszpasterskie, takie jak grupa modlitewna „Salwator”, Wspólnota Rodzin, Wspólnota Domowego Kościoła, duszpasterstwo studentów. Przygotowujemy do I Komunii św., do bierzmowania i do małżeństwa. Przy kościele funkcjonują też polska katolicka szkoła podstawowa oraz biuro informacji dla pielgrzymów z Polski.
– Przez wieki przy kościele znajdowało się hospicjum. Czy kontynuuje ono swoją działalność?
– To prawda. W hospicjum tym zatrzymywali się pielgrzymi oraz mieszkała mała grupa polskich studentów, którzy uczyli się w Rzymie. Obecnie działa niewielki hotel, który nawiązuje do tamtej tradycji. Do kościoła należy również Pałac Delfini, gdzie planujemy w niedalekiej przyszłości przygotować mieszkania dla studentów.
– Ilu Polaków mieszka obecnie w Rzymie? Co mówią na ten temat statystyki?
– Według oficjalnych statystyk, w diecezji rzymskiej jest ok. 20 tys. Polaków. Trzeba podkreślić, że liczba ta zmniejsza się od kilku lat – wielu rodaków, którzy mają dom lub możliwość pracy w kraju, wraca do ojczyzny. Nie odnotowujemy napływu nowych Polaków, poza osobami, które przyjeżdżają tu do pracy na krótki czas.
Dzieci przygotowujących się do I Komunii św. jest średnio 50-60, młodzieży do bierzmowania – ok. 20 osób. W ośmiu niedzielnych Mszach św. uczestniczy ok. 2 tys. wiernych, czyli 10 proc. Polaków z diecezji. Sporo Polaków uczestniczy w życiu włoskich parafii, szczególnie w przypadku małżeństw mieszanych, polsko-włoskich.
– Na czym polega działalność kulturalna kościoła pw. św. Stanisława?
– Nasz kościół jest jednym z centrów życia kulturalnego Polaków, a jednocześnie miejscem kontaktów ze środowiskiem włoskim i nie tylko. Niedawno miała miejsce wystawa zorganizowana przez Ambasadę Macedonii, poświęcona Matce Teresie z Kalkuty, oraz odbył się koncert Filharmonii Wileńskiej, zorganizowany przez Ambasadę Litwy. Chcemy, by to miejsce żyło kulturą polską i europejską, dlatego w każdym miesiącu staramy się zorganizować jakiś koncert, wystawę, spektakl, konferencję czy prezentację książki.
Abp Adam Szal na uroczystości w Krakowie z okazji 180. rocznicy urodzin św. bp. Pelczara
O realizacji hasła roku duszpasterskiego, wspólnotach archidiecezji i obchodach 180. rocznicy urodzin św. bp. Pelczara – z abp. Adamem Szalem rozmawia ks. Zbigniew Suchy.
Ks. Zbigniew Suchy: Chcemy w cykliczny sposób przyglądać się temu, jak realizowane jest tegoroczne hasło roku duszpasterskiego: „Posłani w pokoju Chrystusa”. Dzięki posłudze Radia Fara możemy śledzić aktywny udział Księdza Arcybiskupa w życiu diecezji. Jak Ksiądz Arcybiskup postrzega realizację tego hasła duszpasterskiego?
Abp Adam Szal: Realizacja hasła „Posłani w pokoju Chrystusa” jest pewnym wyzwaniem dla nas wszystkich i myślę, że dobrze byłoby popatrzeć, jak poszczególne osoby, które spotykamy na drodze naszego życia, realizują swoje powołanie, którego elementem jest także życie w pokoju Chrystusa. Święty Józef Sebastian Pelczar w książce pt. „Doskonałość chrześcijańska” porównuje postępowanie człowieka do igły magnetycznej. Znamy kompas i wiemy, że ta igła jest w ciągłym ruchu. Szuka nieustannie właściwego kierunku i właściwie jest niespokojna dopóki nie znajdzie północnego kierunku i wskaże północ. Święty Józef Sebastian Pelczar w oparciu o ten przykład mówił, że powołaniem człowieka jest dążenie do źródła pokoju, którym jest nie kto inny, jak Pan Bóg. To wezwanie, jakim jest rok duszpasterski „Posłani w pokoju Chrystusa”, powinno polegać moim zdaniem na tym, żeby szukać źródła tego pokoju, którym jest sam Pan Bóg, bo też odwołując się do św. Józefa Sebastiana Pelczara, świat proponuje różne zaspokojenia człowieka i różny ten pokój, nieraz oparty na sile, na uleganiu pokusom, na życiu bez Pana Boga. Ale jak mówił św. Augustyn „serce człowieka jest niespokojne, dopóki nie spocznie w Panu”, dopóki nie ma pokoju. Naszym zadaniem zatem będzie odnalezienie tego źródła pokoju, którym jest sam Pan Bóg, Jego sakramenty, zwłaszcza sakrament Eucharystii. Trzeba także, do czego zachęca nas program duszpasterski, uczynić krok dalej, żeby żyć tym pokojem i nieść go innym. Tu się zaczynają pewne trudności, bo wyobrażamy sobie, że iść w pokoju to znaczy głosić płomienne kazania czy nauczać o wierze słowem, ale bardziej chodzi o to, żeby nasz wewnętrzny pokój przemieniał nasze otoczenie, nas samych, nasze życie. Żebyśmy byli ludźmi pokoju. Tutaj też pojawia się niebezpieczeństwo, żeby się oddzielić od wszystkich problemów, od wszystkich trudności, których jest wiele, żeby być takim abnegatem w życiu społecznym, politycznym czy religijnym. Chodzi o to, żeby przemieniać ten świat, opromieniać go tym pokojem, który jest w nas. Źródłem pokoju dla rodziny będzie na pewno ojciec, matka, którzy będą wiarę wyznawać i według niej żyć. Ojcem pokoju będzie ktoś, kto kieruje zakładem pracy czy wspólnotą parafialną, czy diecezją, żeby ten pokój z nas emanował.
Papież Leon XIV odprawi Mszę w bazylice św. Augustyna w Annabie. W kraju niemal w całości muzułmańskim będzie to wydarzenie wyjątkowe – zarówno dla nielicznej wspólnoty katolickiej, jak i dla miejscowej ludności.
W bazylice górującej nad ruinami starożytnej Hippony, gdzie biskupem był św. Augustyn, niedzielna Msza sprawowana jest tylko raz w roku – w Wielkanoc. Przez resztę roku wierni spotykają się w piątki, dzień świąteczny islamu. Wyjątkiem jest także Boże Narodzenie oraz nadchodząca Eucharystia pod przewodnictwem Ojca Świętego, w trakcie piewszej w historii wizyty Papieża w Algierii – choć sam Leon XIV odwiedzał Annabę już wcześniej.
Prezydent Karol Nawrocki ułaskawił panią Weronikę Krawczyk
Fundacja Życie i Rodzina/Karol Porwich
Prezydent RP Karol Nawrocki postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2026 r. skorzystał z prawa łaski w stosunku do Pani Weroniki Krawczyk - poinformował na platformie X Mateusz Kotecki, Podsekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP.
Pani Weronika zgodziła się na podanie swoich danych osobowych do wiadomości publicznej - informuje Kancelaria Prezydenta.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
