Przełożony wspólnoty redemptorystów w Tuchowie o. Witold Radowski CSsR przypomina, że odpust sięga tradycją przełomu XVII w. Podkreśla: – Na odpust do Tuchowa wierni pielgrzymują z bliższej i dalszej okolicy. Dawniej przybywali furmankami, zatrzymywali się nad rzeką Białą i spędzali w sanktuarium cały dzień. Dzisiaj ta rotacja czcicieli Maryi jest większa, bo przyjeżdżają samochodami, ale zachowują tradycję wyniesioną z domów rodzinnych. Pielgrzymują do Matki Bożej Tuchowskiej, aby prosić o siłę duchową. Właśnie tutaj modlili się, i czynią to nadal, o błogosławieństwo na czas zbliżających się żniw.

Czas odpustu

Tegoroczny WOT trwał od 1 do 10 lipca. Jego hasłem przewodnim były słowa: „Z Matką Miłosierdzia po nowe życie w Chrystusie”. To przesłanie wpisuje się w przeżywany w Kościele Nadzwyczajny Rok Miłosierdzia i związane z naszą historią wydarzenie 1050-lecia chrztu Polski.

Do Matki Bożej Tuchowskiej przybywali pielgrzymi z diecezji tarnowskiej, spoza jej granic, a nawet z zagranicy. Każdy dzień miał swoją tematykę, którą rozwijali kaznodzieje. Poranek rozpoczynał się odsłonięciem Cudownego Obrazu Matki Bożej Tuchowskiej. Następnie sprawowana była Eucharystia. Codziennie odprawiano pięć Mszy św., z których dwie – suma odpustowa i wieczorna – kończyły się procesją eucharystyczną wokół bazyliki.

Pielgrzymi modlili się także, uczestnicząc w licznych nabożeństwach, w tym m.in. w Godzinkach ku czci Niepokalanego Poczęcia NMP, w Koronce do Miłosierdzia Bożego, Różańcu i w Drodze Krzyżowej. Po zakończeniu wieczornej Eucharystii miały miejsce „Wieczory Maryjne”, podczas których występowały m.in. strażackie orkiestry dęte, połączone chóry i zespoły, dzieci z tutejszego przedszkola publicznego, zespół „Pokolenia” i maluchy z ochronki prowadzonej przez Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Dębickich.

Lud wierny i hierarchowie

Codziennie inne wspólnoty i stany przybywały do Matki Bożej Tuchowskiej, w tym m.in.: osoby konsekrowane, kapłani, kolejarze, Akcja Katolicka, przedstawiciele samorządu terytorialnego, żołnierze AK, kombatanci i osoby represjonowane politycznie, emeryci, grupy modlitewne Ojca Pio, Dziewczęca Służba Maryjna, ministranci i lektorzy, nauczyciele, przyjaciele misji, Rycerstwo Niepokalanej, Trzeci Zakon Franciszkański, czciciele Maryi, w tym Róże Różańcowe, przyjaciele Radia Maryja, rolnicy, pszczelarze, oraz Nadzwyczajni Szafarze Komunii św. Pielgrzymi każdego dnia mieli możliwość przystąpienia do sakramentu pokuty – od wczesnych godzin rannych aż do wieczornego zasłonięcia Cudownego Obrazu.

Przed cudownym wizerunkiem Matki Bożej Tuchowskiej wspólnie z wiernymi modlili się, sprawując Eucharystię, pasterze Kościoła tarnowskiego, w tym: bp Andrzej Jeż (ordynariusz tarnowski) i biskupi pomocniczy diecezji: bp Władysław Bobowski (senior), bp Wiesław Lechowicz, bp Leszek Leszkiewicz, bp Stanisław Salaterski. Przybyli też biskupi misyjni z Brazylii: bp Czesław Stanula CSsR (biskup diecezji Itabuna) oraz bp Marek Piątek CSsR (biskup diecezji Coari). Na tuchowskim wzgórzu modlili się również przełożeni zakonni: o. Janusz Sok CSsR, przełożony Prowincji Warszawskiej Redemptorystów i przewodniczący Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce oraz o. Dariusz Paszyński CSsR – wikariusz Prowincjała Redemptorystów.

Szansa

W niedzielny wieczór, 10 lipca br., zakończył się WOT. Wieńczącej uroczystości Mszy św., sprawowanej w intencji wszystkich dobroczyńców tuchowskiego klasztoru i sanktuarium, przewodniczył o. Witold Radowski CSsR, przełożony wspólnoty redemptorystów w Tuchowie.

O. Bogusław Augustowski CSsR, kustosz głównego sanktuarium diecezji tarnowskiej, i proboszcz parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, poproszony o podsumowanie tegorocznego odpustu informuje, że uczestniczyło w nim ok. 80 tys. pielgrzymów, którym rozdano szacunkowo 50-60 tys. Komunii św. Podkreśla: – Do tutejszego sanktuarium pielgrzymi zawsze przybywają na odpust, aby się dobrze wyspowiadać. W tym roku mieli szczególną szansę – mogli przejść przez Bramę Miłosierdzia, a wśród kapłanów posługujących w konfesjonałach zasiadali misjonarze miłosierdzia. To była szansa również dla tych, którzy już dawno nie byli u spowiedzi, aby się mogli pojednać z Bogiem. Równocześnie zauważa: – Można się budować wiarą i pobożnością pielgrzymów przybywających do naszego sanktuarium. Ich obecność jest dowodem na to, że współczesny człowiek, wbrew temu, co próbuje się nam wmówić, potrzebuje Pana Boga!

Na podstawie codziennych relacji br. Adama Dudka CSsR i br. Grzegorza Prusia CSsR