W Dzień Ojca pożegnaliśmy wielkiego ojca duchownego tarnobrzeskiej wspólnoty. 20 czerwca odszedł do Pana ks. Michał Józefczyk – proboszcz parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Tarnobrzegu i budowniczy wielu kościołów w mieście. Uroczystościom przewodniczył bp Krzysztof Nitkiewicz, a koncelebrowali: bp Edward Białogłowski z Rzeszowa i bp Edward Frankowski oraz kilkuset kapłanów. Ciało Zmarłego spoczęło na cmentarzu na osiedlu Sobów.
Ks. Michał Józefczyk urodził się w 1946 r. w Krościenku Wyżnym (powiat krośnieński). Po zdanej maturze wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. W czerwcu 1972 r. przyjął świecenia kapłańskie. Pracował jako wikariusz w Górnie, Pstrągowej k. Czudca, Dubiecku, w Piątkowej należącej do parafii Tarnawka oraz Dzikowcu.
Od 27 maja 1979 r. pełnił funkcję proboszcza nowo powstałej parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Tarnobrzegu. Z inicjatywy ks. prał. Michała Józefczyka powstało przy niej wiele niezwykle cennych i potrzebnych dzieł, takich jak Hospicjum św. Ojca Pio, Dom Ulgi w Cierpieniu Matki Teresy z noclegownią, Ochronka św. Józefa, Rodzinny Dom Dziecka, Warsztaty Terapii Zajęciowej, Szkoły Katolickie im. św. Jana Pawła II oraz Katolicka Telewizja „Serbinów”. Był także inicjatorem budowy innych kościołów tarnobrzeskich – św. Barbary, Miłosierdzia Bożego, Chrystusa Króla oraz kaplicy cmentarnej pw. Wszystkich Świętych w Sobowie. Za swą działalność był represjonowany przez władze komunistyczne. W 2000 r. został finalistą konkursu na Proboszcza Roku. Rada Miasta Tarnobrzega, w dowód uznania dla zasług ks. Michała Józefczyka na rzecz tarnobrzeskiej społeczności, przyznała mu w 1998 r. najwyższe miejskie odznaczenie „Sigillum Civis Virtuti”. Dwa lata później Rada Miasta Tarnobrzega uznała go za „Tarnobrzeżanina XX wieku”, a głosami słuchaczy Radia Leliwa oraz widzów Miejskiej Telewizji Tarnobrzeg wybrano go „Tarnobrzeżaninem 2008”. Za troskę i prawdziwie ojcowską miłość do dzieci w 2006 r. otrzymał najmilsze z odznaczeń Order Uśmiechu. Był również członkiem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu.
Maria Żmigrodzka – mądry człowiek o gołębim sercu, osoba głęboko wierząca i wzorowa Polka. Nauczycielka z powołania, rozmiłowana w języku polskim, obdarowana zdolnościami krasomówczymi i talentem pisarskim. Kolejne roczniki młodych ludzi cierpliwie uczyła Polski i potrafiła zachwycić ich polską literaturą.
Począwszy od lat 50. minionego wieku Maria Żmigrodzka była nauczycielką języka polskiego w częstochowskich szkołach. Należała też do pierwszej ekipy redakcji Niedzieli, wznowionej w 1981 r. Pani Maria oraz jej mąż – prof. Zbigniew Żmigrodzki należeli do stałych bywalców redakcji. Przyszli dziennikarze odradzającego się po długiej przerwie tygodnika mieli możliwość wiele się nauczyć od tego profesorskiego małżeństwa, które służyło nam swoją wiedzą i edytorską sprawnością, pomagało szlifować dziennikarski warsztat. I oczywiście, publikowało na łamach Niedzieli.
W debatach o religii regularnie powraca zarzut, że Biblia zawiera opisy przemocy, wojen i okrutnych wyroków, a więc chrześcijaństwo miałoby otwierać drogę do usprawiedliwiania zbrodni. Problem jest jednak znacznie bardziej złożony. Pytanie nie dotyczy wyłącznie starożytnych opisów wojennych, lecz także tego, czy człowiek wierzący może kiedykolwiek poprzeć przemoc, terror lub mord w imię Boga, ideologii czy „wyższego dobra”. Odpowiedź chrześcijańska wymaga spokojnego spojrzenia zarówno na całą Biblię, jak i na moralne przesłanie Ewangelii.
Jak wyjaśnia ks. dr Adrian Mętel, biblista i teolog Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, pytanie o to, czy chrześcijanin może popierać zbrodnie, wydaje się mieć odpowiedź oczywistą: nie. Trudność zaczyna się jednak wtedy, gdy czytelnik otwiera Stary Testament i widzi wojny Izraela, klątwę na Amaleka, zdobycie Jerycha albo nakazy wytępienia ludów Kanaanu (por. Pwt 7,1-5; 20,16-18; Joz 6; 1 Sm 15). Czy Biblia nie tylko opisuje przemoc, ale także ją nakazuje? A jeśli naród wybrany dopuszcza się czynów, które dzisiejszy język moralny nazwie zbrodniami, czy nie osłabia to przykazania: „Nie zabijaj” (Wj 20,13; Pwt 5,17)?
Nie możemy podchodzić do kwestii zdrowia psychicznego wyłącznie jako do zagadnienia klinicznego czy technicznego. Człowiek może żyć autentycznie i przezwyciężać wiele wewnętrznych słabości - w perspektywie sensu. Kiedy natomiast człowiek odkrywa, że jego życie ma wartość, rodzi się nadzieja. A nadzieja nie jest naiwną iluzją - jest siłą duchową - wskazał Papież w przemówieniu do uczestników spotkania Organizacji Państw Iberoamerykańskich (OEI).
Leon XIV zwrócił się do przedstawicieli OEI, uczestniczących w spotkaniu „Mapy nadziei dla regionalnej agendy edukacyjnej. Zdrowie psychiczne, technologie cyfrowe i edukacja”. Temat wydarzenia Ojciec Święty określił jako „jedno z najpilniejszych i najważniejszych wyzwań naszych czasów” - relacjonuje Vatican News.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
