Dnia 14 czerwca br. wrocławski skwer u zbiegu ul. Bolesława Prusa i kard. Stefana Wyszyńskiego, gdzie znajduje się Krzyż Pokoju św. Edyty Stein, został nazwany Skwerem Księdza Roberta Spiske. W parafii pw. św. Michała Archanioła, obejmującej ten teren miasta, bardziej znana jest postać św. Jana Bosko, wychowawcy młodzieży. Trudno się temu dziwić, wszak to parafia salezjańska, z funkcjonującym tu m.in. Prywatnym Gimnazjum Salezjańskim oraz prężnie działającym Oratorium dla dzieci i młodzieży.

Kiedy ks. Bosko żył (1815-1888) i działał w Turynie, na ziemi wrocławskiej żył i działał ks. Robert Spiske (1821-1888), obecnie sługa Boży. 2 września 1851 r. ks. Spiske został mianowany administratorem parafii św. Michała Archanioła. Pełnił ten urząd niespełna półtora roku, jednakże ten okres jeszcze bardziej pokazał mu potrzebę opieki nad opuszczonymi dziećmi z tej okolicy. Na terenie Śródmieścia i Ołbina istniał wówczas duży problem alkoholizmu, biedy i pozostawionych samym sobie dzieci.

W przeciwieństwie do świętego z Turynu – wrocławski apostoł miłosierdzia zajmował się chłopcami, jak i dziewczętami z taką samą pieczołowitością. Przy ks. Bosko zbierali się mężczyźni i kapłani, tworząc później Towarzystwo Salezjańskie. Natomiast przy ks. Robercie zbierały się głównie kobiety pragnące poświęcić swoje życie Bogu i służbie w duchu posługi, którą zapoczątkował ten wrocławski kapłan. W ten sposób 14 czerwca 1859 r. powstało Zgromadzenie Sióstr św. Jadwigi. W 1856 r., na 3 lata przed obłóczynami pierwszych czterech jadwiżanek, został zakupiony dom przy Hirchstrasse (obecnie ul. Sępa-Szarzyńskiego), który stał się domem, szkołą, przedszkolem i miejscem resocjalizacji opuszczonych dzieci i młodzieży (Dom Ratunkowy Świętej Jadwigi).

Ks. Spiske ściśle współpracował również z więzieniami. Nieraz dostawał zapytanie od prokuratora, czy weźmie dane dziecko pod opiekę do Domu Ratunkowego, czy też ma ono trafić do więzienia. Ks. Robert, dając młodym dom i wykształcenie, ratował ich od więzienia, alkoholizmu i zagrożeń życia na ulicy. Zajmował się tymi, którymi nikt nie chciał się zajmować, przygarniał tych, których nikt nie chciał przygarnąć.

Mimo że ks. Robert pomagał młodym mężczyznom na drodze do kapłaństwa, nie znaleźli się tacy, którzy byliby gotowi towarzyszyć mu w jego pracy. Natomiast 7 listopada 1858 r. papież Pius IX pobłogosławił nowe zgromadzenie: „Niech Bóg błogosławi to ziarno gorczycy, aby rozrosło się w wielkie drzewo”. Podobnie jak gorczyca nie wydaje plonów podczas suszy, tak obecnie Zgromadzenie Sióstr św. Jadwigi przeżywa suszę niedostatecznej liczby powołań. Jednakże do przykładów ich owocnej działalności można zaliczyć świetnie działające Przedszkole „Ziarenko”. Nowym pędem owocującego drzewa jest też otwarcie drzwi domu zakonnego na spotkania filii Wspólnoty SNE „Zacheusz”, która od trzech lat odpowiada na potrzeby duchowe wrocławskich rodziców, młodzieży i dzieci, organizując m.in. rekolekcje ewangelizacyjne. Być może kiedyś doświadczymy macierzyńskiej opieki sióstr jadwiżanek w świetlicy środowiskowej, która na tym terenie jest niesamowicie potrzebna, z czego na pewno byłby dumny ks. Spiske, nasz wrocławski kapłan i apostoł młodzieży.

Grobowiec sługi Bożego ks. Roberta Spiske znajduje się we Wrocławiu – w nawie bocznej kaplicy Sióstr Jadwiżanek przy ul. Sępa-Szarzyńskiego 29. Warto go tam odwiedzić i zapoznać się bliżej z tą postacią, nie tylko z okazji nadania imienia skwerowi.