Pomysł powstania zespołu zrodził się w głowach kilku pań, które spotykały się na próbach chóru parafialnego. Na pierwsze spotkanie każda miała przyprowadzić swojego męża, brata lub sąsiada. Miłość i pasja śpiewania przekonała ostatecznie, bo do dziś w składzie grupy są głównie małżeństwa. Przez kolejne miesiące kapela ubogacała się w utwory muzyczne, zaczynając zarazem nieśmiałe koncertowanie w miejscach publicznych. Ta trema okazała się zupełnie niepotrzebna, bo od samego początku „Kalina” była nagradzana gromkimi brawami. Wraz z uzyskaniem strojów ludowych z pomocą Urzędu Gminy w Boguchwale, Gminnego Ośrodka Kultury oraz ówczesnego sołtysa wsi, rozwój zespołu nabierał tempa. Kapela brała udział w różnych przeglądach, spotkaniach, konkursach, zdobywając liczne nagrody, wyróżnienia i kolejnych sympatyków. W swoim dorobku artystycznym mają dwie płyty. W 2003 r. została wydana pierwsza z nich, pt. „Lutoryska nuta nigdy nie zaginie”. W 2014 r. muzycy powrócili do studia, nagrywając kolejny krążek CD. Na płytę zespół wybrał utwory, które były najczęściej wykonywane w minionych latach. Nagrania całkiem różniły się brzmieniem od poprzedniej płyty, ponieważ zespół wzbogacił się o nowy instrument, który jest bardzo charakterystyczny dla rejonu rzeszowskiego – cymbały. Obydwie odbiły się szerokim echem wśród lokalnych mediów poprzez audycje radiowe czy programy telewizyjne. Przez wszystkie lata swojej działalności Kapela Ludowa „Kalina” zawsze chętnie angażowała się w życie parafii pw. Matki Bożej Częstochowskiej i św. Józefa, uświetniając swoimi występami i obecnością liczne uroczystości, odpusty czy wizytacje kanoniczne. Specjalnie napisane utwory muzyczne na te wyjątkowe okazje niejednokrotnie dostarczyły wielu wzruszeń kapłanom posługującym w Lutoryżu, parafianom oraz nadały odpowiedniej rangi danemu wydarzeniu.
Uroczystości jubileuszowe odbyły się 8 maja 2016 r. w Domu Kultury w Lutoryżu. Rozpoczęły się koncertem melodii ludowych w wykonaniu „głównych bohaterów” biesiady. Proboszcz parafii ks. Stanisław Boratyn wraz z wikariuszem ks. Kamilem Sową, radni i sołtysi, pozostali przybyli goście oraz zaproszone zespoły gratulowali Kapeli, życząc im dalszych sukcesów i jeszcze wielu lat wspólnego muzykowania.
Obecnie w skład zespołu wchodzą: (kapela) Bartosz Miąsik, Andrzej Mozgała, Anna Pasternak, Mateusz Wilk, Andrzej Wolski, (śpiewacy) Małgorzata i Tadeusz Klimczak, Bogumiła i Janusz Klimczak, Agnieszka Kuleszczyk, Agnieszka i Józef Ladzińscy, Dorota i Jan Pasternak, Anna Wolska.
Zespół Wokalny „Soul” pod dyrekcją Moniki Brewczak – działający przy parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Sanoku – zdobył II miejsce na IX Warszawskim Międzynarodowym Festiwalu Chóralnym „Varsovia Cantat”
Festiwal Chóralny „Varsovia Cantat – odbywający się od 2005 r. – jest organizowany przez chórzystów Towarzystwa Śpiewaczego „Lira” we współpracy z Agencją Artystyczną „Melody”. To jeden z wysoko ocenianych konkursów chóralnych w Europie, o czym świadczy liczna reprezentacja uczestniczących w nim zespołów. W tegorocznej, dziewiątej edycji, która odbywała się w dniach 25-27 października, wzięło udział 28 zespołów chóralnych z jedenastu krajów europejskich, w tym z Polski (10 chórów), Łotwy (5 chórów), Rosji (4 chóry), Czech (2 chóry) oraz po jednym chórze z Węgier, Bułgarii, Białorusi, Ukrainy, Estonii, Chorwacji i Słowenii. Rangę Festiwalu podkreśla międzynarodowe jury złożone z wybitnych specjalistów chóralistyki – przewodniczący prof. Romuald Twardowski (Polska), Agnes Gerenday (Węgry), prof. Bernhard Gfrerer (Austria), Chiak Yin Ong (Singapur) oraz dyrektor artystyczny Towarzystwa Śpiewaczego „Lira” i dyrygent Marcin Cmiel. Przesłuchania konkursowe odbywały się w Galerii Porczyńskich, a gala laureatów, połączona z wręczeniem nagród, miała miejsce w Uniwersytecie Muzycznym im. Fryderyka Chopina. Festiwalowi towarzyszyły również koncerty dla szerszej publiczności w warszawskich kościołach. Zespół „Soul” wraz z Chórem Kameralnym „Woskriesinnja” z Ukrainy oraz Chórem „Vox Animae” z Litwy, koncertował w barokowym kościele Ojców Kapucynów pw. Przemienienia Pańskiego przy ul. Miodowej.
Rozdział 11 Ozeasza należy do najpiękniejszych tekstów o sercu Boga w całym Starym Testamencie. Pan wspomina Izrael jak ojciec wspomina dziecko. „Z Egiptu wezwałem mego syna”. To pamięć wyjścia, początku wolności oraz pierwszej miłości. Kolejne obrazy są bardzo bliskie życiu domu. Bóg uczy chodzić. Bierze na ramiona. Pochyla się, by karmić. W hebrajskim pojawiają się „więzy ludzkie” oraz „więzy miłości”. Pan prowadzi swój lud przez więź, cierpliwość oraz miłość. Jeden z trudniejszych wersetów mówi też o zdejmowaniu jarzma z karku oraz o schylaniu się ku dziecku. Sens pozostaje czytelny. Bóg troszczy się z czułością o wzrost swego ludu. Dramat polega na tym, że im bardziej Pan wzywa, tym bardziej lud odchodzi. W wersecie 8 następuje przełom. Bóg pyta o Efraima. Przywołuje Admę oraz Seboim, miasta kojarzone z zagładą. Wyrok całkowitego zniszczenia jednak nie zapada. Serce Boga porusza się głęboko. Pan ogłasza, że nie wybuchnie według żaru swego gniewu. Mówi też: „Jestem Bogiem, nie człowiekiem”. Świętość Boga ujawnia się tu jako miłosierdzie większe niż ludzka zapalczywość. Hieronim widział w tym różnicę zasadniczą. Człowiek karze, bo chce odpłacić. Bóg upomina, bo chce ocalić. Dobra nowina jest wielka. Świętość Pana nie oddala Go od grzesznika. Właśnie świętość sprawia, że Bóg pozostaje wierny miłości.
W corocznym sprawozdaniu domu królewskiego jako tytuł królewski nie jest już używane wielowiekowe określenie: „Obrońca Wiary”, lecz tytuł „Obrońca przestrzeni dla wiary w wielowyznaniowym narodzie” - donoszą brytyjskie media. Król jest zatem patronem wiernych wszystkich religii.
Znany, były anglikański działacz, określił to jako „zdradę wiary”. Portal „Christian Today” cytuje Gavina Ashendena, niegdyś kapelana matki Karola, Elżbiety II (1952–2022), który powiedział: „To, co wygląda na dostosowanie jego przysięgi koronacyjnej, jest w rzeczywistości zdradą jego urzędu, jego chrześcijańskiej wiary oraz wiary jego poddanych”. Stwierdził, że koncepcja, „iż istnieje wielu bogów i wszyscy są równi”, stanowi atak na autorytet Jezusa Chrystusa, Jego naukę i Jego wyznawców. W 2017 roku Ashenden zrezygnował ze wszystkich stanowisk w Kościele anglikańskim, a pod koniec 2019 roku przeszedł do Kościoła katolickiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
