W Poniedziałek Wielkanocny 6 kwietnia w Nowej Soli już po raz trzeci odbył się Bieg do Pustego Grobu, zorganizowany przez miejscową parafię pw. św. Antoniego. Uczestnicy mieli do pokonania trasę na dystansie 10 km ulicami Nowej Soli przy kościołach pw.: św. Antoniego, św. Barbary, św. Józefa, Wniebowzięcia Maryi i św. Michała. Bieg wystrzałem z pistoletu otworzył bp Tadeusz Lityński. Tuż przed startem został odczytany fragment Ewangelii mówiący o biegu apostołów Piotra i Jana do pustego grobu.
– Towarzyszą mi zmęczenie i radość. Organizacja takiego biegu to duży wysiłek i ogromne przedsięwzięcie – powiedział o. Grzegorz Marszałkowski, kapucyn, proboszcz parafii pw. św. Antoniego, inicjator biegu. – Celem biegu jest uwielbienie Boga w Trójcy Jedynego w tym świętym dniu, w Wielkanoc. W tak dużym zgromadzeniu chcemy cieszyć się i radować ze zmartwychwstania Chrystusa. Tym elementem radości jest właśnie również sport. W biegu wzięło udział ponad 700 osób. Wśród nich Agnieszka z Poznania, która pobiegła w intencji swoich bliskich zmarłych. – Nie mogłam z nimi spędzić tych świąt. Świeczka wydawała się mało wystarczająca, dlatego stwierdziłam, że zrobię wszystko, co w mojej mocy, by uczestniczyć w tym biegu, a zarazem uczcić ich pamięć. Po raz pierwszy udział w biegu wzięła elżbietanka s. Assumpta, która wraz z młodzieżą pobiegła w intencji Światowych Dni Młodzieży, które w przyszłym roku odbędą się w Krakowie. – Pobiegłam do pustego grobu, do Pana Jezusa żywego także w intencji młodzieży, którą uczę, z prośbą o wiarę w Boga żywego dla nich i spotkanie z Nim. Każdy z uczestników otrzymał pamiątkowy medal. Następnie w kościele pw. św. Antoniego odbyła się uroczysta dekoracja zwycięzców.
Pierwsze miejsce w kategorii open mężczyzn zajął Marcin Zagórny, który dystans 10 km pokonał w 32 min i 40 s. W kategorii open kobiet zwyciężyła Anna Pogorzelska z czasem 39 min i 18 s. W kategorii rodzin na pierwszym miejscu podium stanęła rodzina Pietruszków, a wśród duchownych zwyciężył ks. Michał Dekiert z Głogowa.
W Biegu dla Matki Bożej brały udział całe pokolenia
Pośpiech – jedna z największych współczesnych chorób cywilizacyjnych. I choć na pierwszy rzut oka takie stwierdzenie może wydać się mocno przesadzone, to czyż nie tak właśnie biegnie nasze życie? Rano pobudka, śniadanie w biegu, odwożenie dzieci do szkoły, przekroczona prędkość w drodze do pracy, gorączkowe przewracanie papierów na biurku, a potem trzeba odebrać dzieci, ugotować obiad, posprzątać, wyprać, wyprasować i ogarnąć wiele innych zadań. A w tym czasie setka telefonów, maili, spraw do załatwienia... I kiedy wreszcie wieczorem uda się na chwilę usiąść, odkrywamy, że przez cały dzień nie mieliśmy czasu na spokojną rozmowę, na chwilę lektury czy obejrzenie kolejnego odcinka serialu. Więc zarywamy noc, by choć w małym stopniu nadrobić to, na co zabrakło czasu. A od rana znów to samo…
Wydawać by się mogło, że na współczesne tempo życia jesteśmy skazani. Jednak nic bardziej mylnego. Są miejsca, w których czas płynie inaczej, a na pierwszy plan wysuwają się wartości na co dzień zapomniane. Pewnie każdy z nas odkrył w swoim życiu choć jedno miejsce, w którym sprawy światowe przestają mieć znaczenie. Jednym z takich jest Jarosławskie Opactwo i działający w jego murach Ośrodek Kultury i Formacji Chrześcijańskiej im. Służebnicy Bożej Anny Jenke. W ciągu roku odbywają się tutaj liczne rekolekcje i dni skupienia, ale swoje miejsce ma też wiele wydarzeń o charakterze kulturalnym i społecznym. Na Opactwie swoje piętno w znaczący sposób odcisnęła także jego burzliwa historia. Każdego dnia można także w tym miejscu uczestniczyć w Eucharystii, przystąpić do spowiedzi i wreszcie odnaleźć ciszę, której na co dzień tak często nam brakuje.
Z fresku w rzymskiej Bazylice San Lorenzo in Lucina usunięto fragment fresku z obliczem anioła, które przypominało twarz premier Giorgii Meloni. Rektor świątyni ksiądz Daniele Micheletti podkreślił, że sytuacja w ostatnich dniach była nie do zniesienia; przychodziły tam tłumy ludzi, by zobaczyć malowidło.
Głowa anioła została zamalowana przez dekoratora Bruno Valentinettiego, który ją wcześniej namalował po zakończonych pracach. Jak powiedział, zrobił to na życzenie wikariatu diecezji rzymskiej.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
