Pragnę zachęcić wspólnotę Apostolstwa Chorych oraz innych chorych do włączenia się w modlitwę i w ofiarowanie swojego cierpienia za współcześnie prześladowanych chrześcijan.

Apostolstwo Chorych jest wspólnotą osób chorych, niepełnosprawnych oraz osłabionych wiekiem, obecną w Polsce od 85 lat. Członkowie Apostolstwa, jednocząc się z Jezusem Opuszczonym, ofiarują swoje życie - także cierpienia - za Kościół święty.Jest to powołanie prowadzące chorych do osobistego uświęcenia; jest także fundamentem budującym wspólnotę Kościoła. Osoba chora staje się apostołem w zaciszu swojego łóżka.

Podobnie św. Teresa od Dzieciątka Jezus za klauzulą zakonną stała się misjonarką, wspierając duchowo wielu misjonarzy. Czyniła to za życia i po śmierci. Pokazuje to historia życia wietnamskiego brata zakonnego Marcela Nguyen Tân Văn, którym zaopiekowała się duchowo. Mówiła mu: „Twoim powołaniem na wieki będzie ukryty apostolat miłości”. Czynił to z oddaniem, stając się wsparciem dla prześladowanych braci i sióstr w wierze. Zmarł w komunistycznym więzieniu, mając 31 lat.

Ubóstwo duchowe cierpiących fizycznie chrześcijan bliskie jest cierpieniu prześladowanych członków Kościoła. Św. Jan Paweł II w liście skierowanym do chorych pisał o Ewangelii cierpienia: „Dla Chrystusa i z powodu Chrystusa” (SD 25). Przeżywany 9 listopada Światowy Dzień Modlitw za Prześladowany Kościół staje się okazją do budowania duchowej więzi z prześladowanymi chrześcijanami oraz do okazania im pomocy poprzez modlitwę i ofiarowane przez nas cierpienie.