Nuncjusz apostolski w Polsce abp Celestino Migliore powiedział na Jasnej Górze do uczestników XIV Pielgrzymki Rodziny Szkół im. Jana Pawła II: – Wasze szkoły, które dumnie noszą imię Jana Pawła II, mają dziś szczególny powód do radości. To spotkanie jest także waszym podziękowaniem kierowanym do Boga za kanonizację waszego protektora, papieża z Polski. Wy stworzyliście mu żywy pomnik.
Rodzina Szkół im. Jana Pawła II łączy ponad 1230 placówek różnego stopnia, kształcących ponad 350 tys. dzieci i młodzieży. Hasłem pielgrzymki, która odbyła się na Jasnej Górze 9 października br., były słowa: „Jan Paweł II – Świętymi bądźcie!”. W pielgrzymce uczestniczyło ok. 25 tys. uczniów reprezentujących ponad 500 szkół. W czasie Mszy św., której przewodniczył abp Migliore, a którą współcelebrował bp Henryk Tomasik – biskup diecezji radomskiej i duszpasterz Rodziny Szkół, został poświęcony sztandar stowarzyszenia.
Po Mszy św., podczas spotkania w auli o. A. Kordeckiego, o. Sebastian Matecki OSPPE, przypominając historię Rodziny Szkół, podkreślił, że „była to iskra, która wyszła z Radomia”. Pomysłodawcami tej idei byli bowiem Małgorzata i Zbigniew Gumińscy, którzy w 1998 r., podczas nadania PSP nr 41 w Radomiu imienia Jana Pawła II (obecnie jest to Zespół Szkół Integracyjnych), zaproponowali, by delegacje szkół noszących imię Papieża spotkały się z nim podczas jego pielgrzymki do ojczyzny. Do spotkania z patronem doszło 14 czerwca 1999 r. w Łowiczu. Od tamtej pory szkoły kontynuują tradycję zjazdów i pielgrzymek na Jasną Górę, wymiany doświadczeń i wspólnych działań, jak konkursy, konferencje, koncerty i akcje charytatywne oraz współpracę z Fundacją „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Reprezentujący fundację ks. Dariusz Kowalczyk podziękował szkołom im. Jana Pawła II za realizowaną z dużym rozmachem i wysiłkiem zbiórkę na wsparcie „Dzieła” i podkreślił, że wielu uzdolnionych uczniów tych szkół korzysta z pomocy stypendialnej. Każda forma działalności Rodziny Szkół jest wpisana w nauczanie św. Jana Pawła II. To zobowiązania, które płyną z przyjęcia jego imienia oraz najważniejszy cel, którym jest wychowanie do wartości, „do takiego życia, by było ono wzorem dla innych” – podkreśliła Halina Marciniak, przewodnicząca Społecznej Rady Rodziny Szkół im. Jana Pawła II.
Iz 58 należy do części księgi związanej z czasem po powrocie z wygnania. Trwa post i modlitwa, a równocześnie trwa krzywda ubogich. Prorok dostaje polecenie: „Wołaj na całe gardło”. To mowa publiczna, w tonie upomnienia. Lud pości i pyta, czemu Bóg „nie widzi”. Odpowiedź dotyka dnia pracy. W dzień postu załatwia się interesy i „uciska” robotników. Pojawia się spór i przemoc. Zewnętrzne znaki żałoby zostają nazwane: skłanianie głowy „jak sitowie” i leżenie w worze z popiołem. Hebrajskie określenie sitowia oznacza trzcinę bagienną, łatwo uginającą się pod palcami. Prorok pokazuje więc gest, który można wykonać bez przemiany życia. „Post, który wybieram” zostaje opisany czasownikami wyzwolenia. Należy rozwiązać więzy nieprawości, zerwać jarzmo, wypuścić uciśnionych. Potem idą czyny bardzo konkretne. Należy dzielić chleb z głodnym, wprowadzić pod dach biednych tułaczy, okryć nagiego, nie odwracać się od człowieka „z własnego ciała”. Hebrajskie bāśār oznacza także krewnego, więc odpowiedzialność zaczyna się najbliżej. Wers 8 używa obrazu świtu. Światło wschodzi, a „chwała Pana” idzie z tyłu jako osłona. W 9a pada obietnica: „Oto jestem” (hinneni). To słowo pojawia się w Biblii jako odpowiedź gotowości, na przykład u Samuela w noc powołania. Prorok ukazuje post, który otwiera drogę do wysłuchanej modlitwy i do uzdrowienia relacji społecznych. W wersecie 1 pojawia się obraz trąby. Hebrajskie skojarzenie prowadzi do szofaru, rogu używanego do ogłaszania świąt i alarmu. Ten sam dźwięk ma obudzić sumienie wspólnoty. W tle stoją także posty pamięci po katastrofie, o których mówi Za 7-8.
Wydano pozwolenie na budowę nowych koszar dla Gwardii Szwajcarskiej w Watykanie. Stary budynek zostanie niemal całkowicie rozebrany, powstanie nowy. Zmieni się też nieco układ przestrzenny w „dzielnicy szwajcarskiej” w Watykanie.
Fundacja na rzecz Przebudowy Koszar Papieskiej Gwardii Szwajcarskiej w Watykanie poinformowała o pozytywnej opinii agendy ONZ ds. kultury w sprawie przebudowy watykańskich koszar Gwardii. Wkrótce powinna przyjść ostateczna zgoda UNESCO.
Z potrzeby serca, wdzięczności i pragnienia, by pamięć trwała, tak narodził się utwór poświęcony śp. ks. Romanowi Patykowi. O kapłanie, który „szedł razem z ludem”, oraz o piosence będącej osobistym hołdem opowiada w rozmowie parafianin Mariusz Szlachta.
Śmierć kapłana, który przez 12 lat prowadził wspólnotę parafialną, pozostawia w sercach wiernych nie tylko smutek, ale i wdzięczność. W parafii pw. św. Marcina w Zadrożu, której proboszczem był śp. ks. Roman Patyk, pamięć o nim wciąż jest żywa. Jednym z jej wyrazów stał się utwór muzyczny stworzony przez parafianina – Mariusza Szlachtę. To osobiste świadectwo wiary, przywiązania i szacunku wobec kapłana, który jak mówią wierni „miał serce Boga”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
