Walcząc o wolność (…) zdecydowaliście, że na siłę fizyczną będziecie odpowiadać wyłącznie siłą duchową. W odwadze życia prawdziwego oraz autentycznego dostrzegliście jedyne skuteczne remedium na przemoc i fałsz autorytarnego państwa – mówił kard. Pietro Parolin, który 4 czerwca br. w archikatedrze warszawskiej przewodniczył Mszy św. sprawowanej w 25. rocznicę zapoczątkowania wolnościowych przemian w naszym kraju.
Eucharystię razem z sekretarzem stanu Stolicy Apostolskiej koncelebrowało kilkunastu hierarchów, wśród nich kard. Kazimierz Nycz. Metropolita warszawski na początku Mszy św. zaprosił zebranych do modlitwy „za całą ojczyznę i całą Europę”.
W Liturgii udział wzięli: prezydent Bronisław Komorowski, król Belgii z małżonką, wielki książę Luksemburga Henryk, a także prezydenci Rumunii, Malty i Łotwy. W ławach katedry zasiedli również członkowie rządu, parlamentarzyści, przedstawiciele korpusu dyplomatycznego, samorządowcy i ludzie kultury.
W homilii kard. Parolin stwierdził, że trzeba przypominać światu, iż to w naszym kraju miał miejsce początek wielkich przemian ustrojowych, które przeobraziły Europę Środkowo-Wschodnią. Pierwszym owocem prowadzącym do zmian była Solidarność, która powstała po pierwszej pielgrzymce Jana Pawła II do Ojczyzny. Watykański hierarcha przypomniał, że Papież Polak zawsze modlił się za Polskę, a w trakcie kolejnych wizyt nad Wisłą upominał się o „prawa człowieka i narodu”. – To wszystko doprowadziło (…) do odzyskania w końcu upragnionej wolności – podsumował watykański sekretarz stanu. – Bezkrwawa polska transformacja była wielkim zwycięstwem odwagi, rozsądku i moralności nad cynizmem poprzedniego systemu – podkreślił.
W dalszej części homilii kard. Parolin zwrócił uwagę na duże materialne rozwarstwienie społeczne, które powoduje, że „w części społeczeństwa osłabł wolnościowy entuzjazm sprzed 25 lat”. – Jedni mają bowiem możliwości korzystania z pełnej wolności, inni zaś, choć formalnie cieszą się wolnością, z powodu swojej sytuacji, zwłaszcza materialnej, realnie nie mogą z niej korzystać – stwierdził hierarcha i dodał, że kwestia nierówności jest palącym wyzwaniem dla polityków i ekonomistów.
W pierwszych dniach czerwca bp Marek Mendyk wręczył dekrety nominacyjne, rozpoczynając tegoroczne zmiany personalne w diecezji świdnickiej. Dotyczą one zarówno pracy kurialnej, jak i pierwszych placówek duszpasterskich dla neoprezbiterów.
Jedną z najważniejszych decyzji jest zmiana na stanowisku dyrektora Wydziału Katechetycznego Świdnickiej Kurii Biskupiej. Od 1 czerwca funkcję tę pełni ks. dr Mateusz Zając, dotychczasowy wikariusz parafii Ducha Świętego w Świdnicy. Nowy dyrektor należy do młodszego pokolenia kapłanów diecezji. Pochodzi z Jaroszowa, święcenia kapłańskie przyjął w 2019 roku. Posługiwał najpierw w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Polanicy-Zdroju, a następnie w Świdnicy.
W pytaniu tym chodzi zapewne o sytuację, w której rodzice nie chcą ochrzcić swojego dziecka, natomiast chcą tego dziadkowie. To trudna sytuacja. Zmiany, które obecnie zachodzą w społeczeństwie będą prowadziły do tego, że takie sytuacje mogą zdarzać się coraz częściej. Chodzi tu o konflikt między bardzo ważnymi wartościami dotyczącymi wiary. Z jednej strony mamy troskę dziadków o zbawienia dziecka, o przekazanie wiary kolejnemu pokoleniu, natomiast z drugiej - prawo rodziców do wychowania swojego potomstwa według takich wartości, jakie dla nich są istotne.
Wiemy, że choć troska o zbawienie wszystkich ludzi spoczywa na każdym wiernym, szczególnie na członkach rodziny (więc również na babci i dziadku), to jednak w tym przypadku prawo Kościoła staje po stronie prawa rodziców. Kodeks Prawa Kanonicznego reguluje tę sprawę następująco: „do godziwego ochrzczenia dziecka wymaga się, aby zgodę na chrzest wyrazili rodzice lub przynajmniej jedno z nich albo ten, kto ich zgodnie z prawem zastępuje” (kan. 868, § 1). Nie ma więc tu miejsca dla innych osób, nawet tak blisko spokrewnionych jak dziadkowie.
W pytaniu tym chodzi zapewne o sytuację, w której rodzice nie chcą ochrzcić swojego dziecka, natomiast chcą tego dziadkowie. To trudna sytuacja. Zmiany, które obecnie zachodzą w społeczeństwie będą prowadziły do tego, że takie sytuacje mogą zdarzać się coraz częściej. Chodzi tu o konflikt między bardzo ważnymi wartościami dotyczącymi wiary. Z jednej strony mamy troskę dziadków o zbawienia dziecka, o przekazanie wiary kolejnemu pokoleniu, natomiast z drugiej - prawo rodziców do wychowania swojego potomstwa według takich wartości, jakie dla nich są istotne.
Wiemy, że choć troska o zbawienie wszystkich ludzi spoczywa na każdym wiernym, szczególnie na członkach rodziny (więc również na babci i dziadku), to jednak w tym przypadku prawo Kościoła staje po stronie prawa rodziców. Kodeks Prawa Kanonicznego reguluje tę sprawę następująco: „do godziwego ochrzczenia dziecka wymaga się, aby zgodę na chrzest wyrazili rodzice lub przynajmniej jedno z nich albo ten, kto ich zgodnie z prawem zastępuje” (kan. 868, § 1). Nie ma więc tu miejsca dla innych osób, nawet tak blisko spokrewnionych jak dziadkowie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
