Każda chrześcijańska modlitwa ma swoje źródło w Piśmie Świętym, które objawia nam wszystko, co Pan Bóg na przestrzeni wielu wieków chciał powiedzieć człowiekowi. Różaniec zaś ujmuje owo Boże przesłanie w sposób syntetyczny. Kontemplacja jego czterech części, z których każda składa się z pięciu tajemnic, zawiera w sobie praktycznie całość chrześcijańskiej doktryny. Stąd też modlitwa różańcowa jest jakby kolejną duchową lekturą Nowego Testamentu, ukazującego Jezusa Chrystusa – Zbawiciela człowieka.

Bł. Jan Paweł II w liście apostolskim o Różańcu świętym „Rosarium Virginis Mariae” z 16 października 2002 r. napisał, że modlitwa ta ma „charakter maryjny”, ale „jest modlitwą o sercu chrystologicznym”. Maryja bowiem „żyje z oczyma zwróconymi na Chrystusa”. Odmawiając Różaniec, oczyma wiary oglądamy samego Pana Jezusa. Szczególnie dotyczy to drugiej części tej modlitwy – tajemnic światła. Część ta została wprowadzona do skarbca kościelnych modlitw wspomnianym papieskim pismem.

Każda z tajemnic światła (chrzest Jezusa w Jordanie, objawienie się Jezusa w Kanie Galilejskiej, głoszenie Królestwa i wzywanie do nawrócenia, przemienienie Pańskie na górze Tabor i ustanowienie Eucharystii) jest zagłębianiem się w istotę Królestwa Bożego, które nadeszło właśnie w Osobie Chrystusa. Dlatego nasz Papież napisał, że „Różaniec jest drogą głoszenia i zgłębiania misterium Chrystusa”. Poznajemy Go zaś przede wszystkim z kart Ewangelii.

Podczas chrztu w Jordanie widzimy otwarte niebiosa, a głos Boga Ojca ogłasza Jezusa Synem umiłowanym (por. Mt 3, 17). Duch Święty zstępuje zaś na Niego, aby potem powołać Go do przyszłej misji. W Kanie natomiast, gdzie Chrystus przemienia wodę w wino na wyraźną prośbę swojej Matki, która często bywa nazywana pierwszą z wierzących, Pan otwiera niejako serca uczniów na wiarę. Ogłaszając nadejście Królestwa i wzywając do nawrócenia (por. Mk 1, 15), odpuszcza jednocześnie grzechy tym, którzy zechcieli Mu zaufać i w Niego uwierzyć (por. Mk 2, 3-13; Łk 7, 47-48). Przemieniając się na górze Tabor, Chrystus ukazuje uczniom swoje Bóstwo i przygotowuje do wytrwania z Nim podczas męki, by potem radowali się chwałą zmartwychwstania i przemieniali swoje życie w mocy Ducha Świętego. Przez ustanowienie Eucharystii Pan Jezus staje się dla wierzących pokarmem, dając świadectwo swej bezgranicznej miłości.

Widzimy więc, że modlitwa różańcowa jest na wskroś modlitwą zakorzenioną w Biblii. Każda jej część ma swoje odbicie w Bożym słowie.