Rozgłośnia diecezjalnego Radia Plus Kielce rozpoczyna z adwentem, a zarazem na zakończenie Roku Wiary oryginalny cykl służący popularyzowaniu Słowa Bożego. Politycy, samorządowcy, społecznicy, księża, dziennikarze, dzieci, młodzież, ludzie starsi – wszyscy mogą na antenie przeczytać fragment Pisma Świętego. Projekt pod nazwą „Dobre Słowo” promuje codzienne czytanie Biblii.
Każdy z odczytujących Pismo Święte może wybrać dowolny – ważny lub ulubiony przez siebie fragment. I tak prezydent Kielc Wojciech Lubawski wybrał fragment z Ewangelii św. Marka o przykazaniu miłości: „Będziesz miłował Pana Boga Swego i bliźniego jak siebie samego”. Marszałek województwa Adam Jarubas czyta fragment z Ewangelii św. Jana: „Na początku było Słowo…”. Krzysztof Słoń, senator PiS proponuje nam do refleksji przypowieść o miłosiernym Samarytaninie z Ewangelii św. Łukasza. Szef świętokrzyskiej „Solidarności” Waldemar Bartosz wybrał List do Rzymian św. Pawła, a ks. Jacek Kopeć, dyrektor Zespołu Szkół Katolickich im. św. Stanisława Kostki czyta fragment z Listu do Efezjan: „Na koniec bądźcie mocni w Panu...”.
– W taki sposób chcemy zachęcać wszystkich do czytania Pisma Świętego i jego pogłębiania. Słowa Pisma skłaniają do refleksji, ale też umacniają człowieka w trudach życia – mówi pomysłodawca i koordynator projektu, red. Katarzyna Bernat.
Reklama
Fragmenty Pisma Świętego są czytane przez różne osoby. – Do czytania Biblii w radiu diecezjalnym zapraszamy wszystkich chętnych. Można przyjść do naszej rozgłośni od poniedziałku do piątku w godzinach 9-15 i nagrać fragment, którym chcemy podzielić się z innymi – dodaje Katarzyna Bernat.
Pomysł popiera nasza redakcja – również dziennikarze „Niedzieli Kieleckiej” odczytują wybrane przez siebie ulubione fragmenty, m.in. psalmy Jeremiasza, listy św. Pawła, czy...
Ponadto w każdy wtorek o godz. 18 w Radiu Plus jest audycja „Tak Wierzę” z udziałem słuchaczy, którzy zadają pytania dotyczące życia duchowego i wiary obecnym w studiu księżom. Ludzie pytają, ale także powierzają swe problemy modlitwie kapłanów.
W ramach Niedzieli Radiowej Katolickie Radio Zamość odwiedziło 9 lutego parafię pw. Najświętszego Serca Jezusa w Biszczy.
W Biszczy do kasaty unii w 1875 r. istniała parafia greckokatolicka. Później została zamieniona na prawosławną, która funkcjonowała do I wojny światowej. Parafia łacińska w Biszczy została erygowana 9 października 1919 r. przez biskupa lubelskiego Mariana Fulmana. W jej granicach znalazły się wsie z parafii tarnogrodzkiej oraz kościół filialny w Bukowinie. W dziejach społeczności katolickiej w Biszczy było kilka trudnych okresów.
Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, które przypada 16 lipca, popularnie zwane jest świętem Matki Bożej Szkaplerznej. Jego początki sięgają drugiej połowy XIII w., kiedy to w zakonie
karmelitów św. Szymonowi Stockowi objawiła się Matka Boża. Miała mu Ona wręczyć szkaplerz, dając obietnicę, że wszyscy, którzy będą go nosić, unikną kary potępienia. Szkaplerz stał się znakiem szczególnej
przynależności do Maryi. W 1726 r. papież Benedykt XIII zatwierdził święto Matki Bożej Szkaplerznej jako święto całego Kościoła.
Duchowi synowie proroka Eliasza na Górze Karmel prowadzili życie kontemplacyjne. Prześladowania tureckie, które dosięgły ich w XII w., wymusiły na braciach przeprowadzkę do Europy. Stolica Apostolska
upatrywała w Braciach Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel skuteczną pomoc w ożywieniu życia chrześcijańskiego. Zakon szybko rozwijał się w Anglii, dzięki zasługom Szymona Stocka. W nocy z 15 na 16
lipca 1251 r., gdy trwał na modlitwie, ujrzał Najświętszą Dziewicę w otoczeniu aniołów podającą mu szkaplerz brązowego koloru. Usłyszał przy tym słowa Maryi: Przyjmij, najmilszy synu, szkaplerz
twego zakonu, jako znak mego braterstwa, przywilej dla ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju
i wiecznego zobowiązania. Jan XXII potwierdził oficjalnie te łaski w bulli z 3 marca 1322 r.
Cierpliwość Boga jest ważna, aby nikomu nie zaszkodzić przed czasem, by człowiek mógł wzrastać, dojrzewać, podejmować odpowiedzialne decyzje. Jednym słowem, aby był wolny, aby na sądzie nie szukał usprawiedliwienia swoich złych zachowań, przymusem z zewnątrz. Ważny jest również czas. Ewangelia mówi, że mamy wyłącznie jeden czas. Nie można go zatem marnować.
Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?” A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”». Przedłożył im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach». Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: «Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata». Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście». On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
