"Płaćmy złotem modlitwy za kamienie nienawiści..."
(Stefan kardynał Wyszyński)

Eucharystia jest najbardziej wyrazistym ukazaniem Tajemnicy Kościoła, jest liturgicznym oddaniem czci Bogu, pomagającym nam w pogłębianiu wiary w Pana naszego Jezusa Chrystusa. Eucharystia przygotowuje nas na śmierć i zmartwychwstanie. Poprzez słowa i znaki Duch Święty łączy nas z Chrystusem. Dzięki temu Eucharystia staje się aktem kultu Boga. Msza św. jest całością, nie można opuścić "części" Mszy św. bez szkody duchowej. Ci, którzy dobrze uczestniczą we Mszy św. oddając cześć Bogu, Jezusowi Chrystusowi, który jest obecny pod postacią chleba i wina, uczą się od Chrystusa jak żyć. Chrystus, który nas umiłował "do końca" jest Nauczycielem miłości! Chrystus pomaga wierzącemu w Niego obdarzać miłością nawet nieprzyjaciół! Chrystus jest dla tych, którzy Go spożywają, chlebem miłości, sprawiedliwości i prawdy. Człowiek popełniający grzech, pełen obaw i lęków, dzięki uczestnictwu w Eucharystii powstaje do nowego życia w jedności z Bogiem i ludźmi.
Z dzieciństwa i młodych lat pamiętam odprawiane w kościele Msze św. w języku łacińskim. Pamiętam księdza stojącego tyłem do ludu Bożego, pamiętam brak łączności i więzi celebransa z wiernymi, wielką tajemnicę sacrum! Jakże się cieszę, że dzisiaj jest inaczej! Cieszę się, że Kościół sprostał oczekującym go wyzwaniom! Dziękuję Bogu za Papieża Jana XXIII, który zwołał II Sobór Watykański. Dziękuję Najwyższemu za Wielkiego Papieża Jana Pawła II, który beatyfikował Jana XXIII w Jubileuszowym Roku 2000 i wciela w życie Kościoła uchwały soborowe. Obchodziliśmy niedawno 40. rocznicę zwołania i otwarcia II Soboru Watykańskiego przez błogosławionego papieża Jana XXXIII, Wielkiego Soboru Kościoła Rzymskiego! W II tysiącleciu chrześcijaństwa zachodniego tak wielkie były Sobory: Laterański IV w 1215 r. oraz Trydencki zwołany w latach 1545-63. Zgromadzeni na II Soborze Watykańskim Ojcowie Kościoła, kardynałowie i biskupi pod natchnieniem Ducha Świętego uchwalili a papież zatwierdził liturgię Eucharystii w językach narodowych z księdzem zwróconym twarzą do wiernych, co pozwala ludowi Bożemu aktywnie uczestniczyć w Eucharystii. Zmiany te spotkały się w pewnych kręgach kościelnych i wiernych ze sprzeciwem. Dzisiaj po 40 latach wprowadzenia zmian soborowych w liturgii wiemy i jesteśmy pewni, że Ojcowie II Soboru Watykańskiego postąpili słusznie i wybrali właściwą drogę dla Kościoła, na miarę oczekujących Go wyzwań! Dzisiejsze trudne czasy potwierdziły, że Kościół dzięki II Soborowi Watykańskiemu jest gotowy i przygotowany do konfrontacji z występującym kryzysem świata współczesnego, najlepiej ze wszystkich religii monoteistycznych!
Eucharystia przemienia człowieka. Często przychodzę do kościoła na Eucharystię ze swoimi słabościami i problemami. Upokorzony swoją grzesznością, ufny w niezmierzone Miłosierdzie Boże zawsze odchodzę wzmocniony z wiarą i z nadzieją, bez obaw, z radością dziękując w modlitwie Najwyższemu za wszystko, co otrzymałem. Czekam i żyję do następnego spotkania z moim Bogiem, Jezusem Chrystusem, pokonując trudną i ciężką drogę do mojego zmartwychwstania. Jestem przekonany i wierzę, że Eucharystia jest największym darem Boga dla człowieka wierzącego, jest umiłowaniem człowieka przez Boga! Bez Eucharystii nie ma katolika, nie ma jego spełnienia, nie ma Kościoła! Zapewne wkrótce będziemy w Unii Europejskiej. Zachowajmy i strzeżmy to, co mamy najdroższe, nasz Kościół, na który w ciągu ponad 1000-letniej historii naszej Ojczyzny zawsze mogliśmy liczyć!