Doroczny odpust w parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamionce miał poczwórny wymiar. Zgromadzeni parafianie i goście, zarówno kapłani, jak i świeccy, przeżywali uroczystość ku czci świętych Apostołów, bierzmowanie młodzieży, festiwal pieśni religijnej oraz imieniny proboszcza ks. kan. Piotra Jastrzębskiego. Sumie odpustowej przewodniczył abp Stanisław Budzik
Święto parafii, przypadające w pierwszy wakacyjny dzień, zgromadziło wokół ołtarza rzeszę wiernych, składających Bogu dziękczynienie za kolejny rok obfitujący w błogosławieństwo i wstawiennictwo patronów. Szczególnym powodem do wdzięczności była młodzież, zdecydowana przyjąć sakrament bierzmowania. Dla kilkudziesięciu młodych osób parafialny odpust stał się uwieńczeniem całorocznej pracy, zmierzającej do poznania Boga i umiłowania bliźnich. - Z niepokojem, ale i ufnością patrzymy na nasze dzieci, które wkraczają w dorosłość. Widzimy ich niepokój serca i zamęt wewnętrzny, ale wiemy, że tylko Chrystus poprowadzi ich przez życie właściwą drogą. Prosimy więc o namaszczenie naszych dzieci Duchem Świętym, aby umocnił je w mężnym wyznawaniu wiary katolickiej - prosili rodzice, witając abp. Stanisława Budzika. O dobrym przygotowaniu swoich młodych parafian zaświadczał Ksiądz Proboszcz, prosząc Pasterza o modlitwę za nich, by sakrament dojrzałości chrześcijańskiej stał się orężem w pokonywaniu codziennych trudności. Sami młodzi, świadomi powagi swojej decyzji, odważnie wyciągali ku niebu dłonie z krzyżami, zapewniając, że pod tym znakiem chcą budować swoją przyszłość.
Kierując myśli zgromadzonych ku filarom Kościoła - św. Piotrowi i św. Pawłowi, których różniły drogi powołania, ale połączyła miłość Chrystusa, abp Budzik podkreślał, że Duch Święty otworzył ich serca na nowe życie. - Piotr jako pierwszy wyznał wiarę w Chrystusa i stał się skałą, na której On oparł swój Kościół. Chrystus obdarzył go władzą wskazywania drogi oraz zapewnieniem, że nawet wśród największych burz prowadzona przez niego łódź Kościoła nie zatonie. Św. Paweł, dzięki objawieniu Chrystusa w drodze do Damaszku, przeżył głębokie nawrócenie i stał się nauczycielem narodów pogańskich. Obaj ponieśli śmierć męczeńską w Rzymie, a Kościół od najdawniejszych czasów wspomina ich razem. Wasza parafia czci ich w sposób szczególny, podziwiając ich wierność okazywaną Chrystusowi i wewnętrzny żar świętości, rozpalający ich serca dla sprawy Bożej. Tę odwagę i moc wlał w ich serca Duch Święty, wielki budowniczy świętości Kościoła. Ten sam Duch Święty rozlewa miłość w sercach wierzących; każdego, kto przyjął chrzest, prowadzi na spotkanie z Chrystusem - mówił Ksiądz Arcybiskup. Jak podkreślał, wezwanie do świętości skierowane jest do wszystkich, niezależnie od zajmowanych stanowisk. - Zadaniem każdego z nas jest dawanie świadectwa wiary, ale to zadanie szczególnie skierowane jest do bierzmowanych. Przyjmijcie więc zaproszenie do głębokiej i mocnej jak skała wiary, która cechowała Piotra; do apostolskiej gorliwości, która św. Pawłowi nakazała głosić Dobrą Nowinę na całym świecie. Przyjmijcie zaproszenie do świętości, jakie kieruje do was Duch Święty. Niech On da wam odwagę, abyście mogli iść pod prąd, abyście zawsze od siebie wymagali. Zacznijcie budować cywilizację życia, świat ludzi trzeźwych, uczciwych i szlachetnych, odnoszących się z miłością do Boga i bliźnich - apelował Pasterz.
Po Sumie odpustowej, zakończonej procesją eucharystyczną, parafianie i goście ponownie zgromadzili się przy kościele, by uczestniczyć w 17. już festiwalu pieśni religijnej. Przegląd twórczości artystycznej, zainicjowany przed kilkunastu laty przez ks. Wojciecha Iwanickiego, wciąż przynosi dobre owoce. W dzień wyjątkowy dla parafii gromadzi wspólnotę nie tylko przy stole eucharystycznym, ale też na wspólnej i mądrej zabawie. Co roku na scenie prezentuje się ok. 200 artystów, od najmłodszych przedszkolaków aż po gwiazdy chrześcijańskiej sceny muzycznej. - W tym roku piosenki religijne zaśpiewały różne zespoły z Kamionki oraz z zaprzyjaźnionych parafii, m.in. z: Lublina, Baranowa, Wąwolnicy, Firleja i Lubartowa - wyliczali organizatorzy. - Doskonała zabawa i dobra organizacja, w którą od początku oprócz parafii włącza się Gminny Ośrodek Kultury, sprawiają, że nigdy nie zabrakło nam ani wykonawców, ani publiczności - podkreślali. Festiwalowa scena tętniła życiem do późnych godzin wieczornych. Spotkanie zakończyły modlitwa za wstawiennictwem bł. Jana Pawła II i apel papieski o godz. 21.37.
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Świętych Aniołów Stróżów w Lidzbarku Welskim
W 23. roku istnienia parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Świętych Aniołów Stróżów w Lidzbarku Welskim Pan Bóg pozwolił wiernym i duszpasterzom przeżywać radość konsekracji kościoła. Świątynia jest owocem wiary parafian, wieloletniego trudu i ofiar oraz cierpliwego oczekiwania na uwieńczenie wszystkich tych starań
Uroczystość poświęcenia kościoła i ołtarza odbyła się 29 czerwca o godz. 15.
Konsekratorem i przewodniczącym ceremonii był biskup toruński Andrzej Suski. Mszę św. koncelebrowali proboszcz ks. kan. Marian Wiśniewski oraz licznie zaproszeni kapłani, wśród których byli również ci, co przed laty posługiwali w parafii, i ci, którzy z niej pochodzą.
Eucharystia rozpoczęła się procesyjnym wejściem pocztów sztandarowych szkół lidzbarskich, Strzeleckiego Bractwa Kurkowego, Ochotniczej Straży Pożarnej i grup parafialnych oraz służby liturgicznej i duchowieństwa do nieoświetlonego i nieozdobionego kościoła. Ks. kan. Marian Wiśniewski przedstawił początki istnienia parafii, a następnie poprosił Księdza Biskupa o dokonanie konsekracji świątyni. W imieniu osób, które fizyczne pracowały przy budowie kościoła, głos zabrali Mariola i Michał Cander.
Bp Andrzej Suski pobłogosławił wodę i pokropił nią wiernych oraz ściany kościoła i obnażony ołtarz, po czym nastąpiła Liturgia Słowa. Komentatorem poszczególnych części liturgii konsekracji był kleryk Piotr Śliwiński. W homilii bp Andrzej zwrócił szczególną uwagę na ołtarz – miejsce, na którym sprawowana jest Najświętsza Ofiara Jezusa Chrystusa. To właśnie na ołtarzu kapłański trud osiąga swój szczyt. Od ołtarza Pan Jezus kieruje ważne słowa, które kiedyś zostały wypowiedziane w Wieczerniku. Od ołtarza płynie ku wiernym błogosławieństwo. Ksiądz Biskup podkreślił, że „przez konsekrację oddajemy świątynię na zawsze Bogu po to, aby nas w niej gromadził, uświęcał i obdarzał swoimi łaskami. Ta świątynia powstała z tęsknoty ludzi tej dzielnicy za Panem Bogiem. Ofiary wspólnoty i te materialne oraz te niewymierne, jak dary modlitwy i cierpienia, są wpisane w każdą cząstkę tego kościoła. Każdy element tej świątyni jest wołaniem dla wszystkich pokoleń, że człowiek nie może się obejść bez Boga”. Kaznodzieja wyraził wdzięczność wobec Boga za to, że pobłogosławił budowie, którą szczęśliwie zakończono, wobec proboszcza, który „od początku prowadził budowę i wiele nocy nie przespał, kiedy trzeba było podejmować ważne decyzje”. Słowa podziękowania skierował również do współpracowników: księży wikariuszy, rady parafialnej, inżynierów, projektantów, artystów oraz tych, którzy modlitwą i ofiarą przyczynili się do powstania kościoła.
„Drodzy Bracia i Siostry, zbudowaliście piękną świątynię, z której możecie być dumni, ale najważniejsze zadanie nie zostało jeszcze zakończone. Oprócz murów mamy budować także Kościół żywy, świątynię w naszych sercach i rodzinach, budować wspólnotę, która będzie się tu gromadzić jako rodzina dzieci Bożych. W tej rodzinie ma być wzajemna miłość i nikt nie może być z niej wykluczony. Nikt ochrzczony nie może też obojętnie przechodzić obok swojej parafii” – mówił bp Andrzej. Na zakończenie homilii zapewnił o swojej modlitwie za wszystkich zgromadzonych na Liturgii i prosił o wspólną modlitwę, aby tworzyć żywą świątynię w Panu, tak jak oczekuje tego Jezus Chrystus.
Po Wyznaniu wiary odśpiewano Litanię do Wszystkich Świętych. Modlitwą tą wierni prosili o wstawiennictwo świętych i błogosławionych przed tronem miłosiernego Boga. Następnie Ksiądz Biskup odmówił modlitwę poświęcenia kościoła i ołtarza, po czym namaścił krzyżmem świętym ołtarz i ściany kościoła. Kolejnym elementem liturgii było okadzenie ołtarza i ścian świątyni, które dokonało się poprzez umieszczenie wielkiej kadzielnicy na środku ołtarza. Namaszczenia i okadzenia ścian kościoła bp Andrzej dokonał wspólnie z proboszczem ks. kan. Wiśniewskim. Stanowiło to najważniejszą chwilę ceremonii.
Ostatnim elementem liturgii konsekracji było oświetlenie ołtarza i kościoła. W uroczystej procesji wniesiono paschał oraz świece, które zapalone przez Księdza Biskupa zostały umieszczone przy ołtarzu. W 6 miejscach świątyni umieszczono świece – zacheuszki, czyli znaki konsekracyjne potwierdzające przekazanie kościoła na własność Bogu. Następnie procesjonalnie wniesiono kwiaty, upiększając kościół. W procesji z darami ofiarnymi delegacja parafii przyniosła monstrancję, przedstawiciele Urzędu Miasta – kustodię, delegacja kółek różańcowych i Akcji Katolickiej – ofiary pieniężne, budowniczowie kościoła – kronikę parafialną, leśnicy – owoce lasu, a przedstawiciele lidzbarskich szkół – stuły.
Delegacja rodzin parafii podziękowała Księdzu Biskupowi za dar modlitwy i konsekrację kościoła. W imieniu wspólnoty parafialnej przedstawiciele rady duszpasterskiej na ręce ks. kan. Wiśniewskiego, budowniczego kościoła, złożyli bukiet 23 róż i podziękowanie za jego trud i poświęcenie. Na zakończenie przemówił Ksiądz Proboszcz, dziękując Księdzu Biskupowi oraz wszystkim za wszelką pomoc, obecność i modlitwę. Po tym w świątyni rozległy się gromkie brawa wiernych, którzy w ten sposób wyrazili radość i wdzięczność za możliwość uczestniczenia w tak historycznej chwili.
„Kościół dziękuje dziś Panu i wam za waszą obecność i zachęca was, abyście tam, dokąd posyła was Opatrzność, byli zaczynem pokoju i znakiem nadziei” - powiedział Leon XIV podczas Eucharystii sprawowanej w bazylice watykańskiej z okazji obchodzonego po raz trzydziesty Światowego Dnia Życia Konsekrowanego. Zachęcił osoby konsekrowane, by poprzez ofiarę swego życia były gotowe „spalać się w miłości”.
Dzisiaj, w święto Ofiarowania Pańskiego, Ewangelia mówi nam o Jezusie, który w Świątyni zostaje rozpoznany i ogłoszony Mesjaszem przez Symeona i Annę (por. Łk 2, 22-40). Ukazuje nam ona spotkanie dwóch poruszeń miłości: Boga, który przychodzi, by zbawić człowieka, oraz człowieka, który z czujną wiarą oczekuje Jego przyjścia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
