Reklama

Ołtarz ku czci Świętej Rodziny

Ołtarz to miejsce sprawowania pamiątki Wieczerzy Pańskiej, a więc zaraz po tabernakulum najważniejsze miejsce w świątyni. Na nim Jezus przemienia chleb w swoje Ciało, a wino w swoją Krew

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Po uroczystej konsekracji nowej granitowej mensy w niedzielę Świętej Rodziny 28 grudnia 2008 r. przez bp. Ireneusza Pękalskiego przed wspólnotą parafii w Rokicinach stanęło zadanie udekorowania ściany ołtarzowej.
Tuż po Wielkanocy, 22 kwietnia 2009 r. rozpoczęły się prace w kościele. Pomysłodawcą tego przedsięwzięcia był proboszcz ks. kan. Marek Stępniak, który przez niedługi okres pracy w parafii włożył wiele wysiłku w liczne remonty budynku kościoła oraz cmentarza parafialnego. O zaprojektowanie ołtarza poproszono artystów Annę i Tomasza Ostaszewskich, których propozycja została bardzo entuzjastycznie przyjęta. Wielu z parafian zaoferowało swoją pomoc. W pracach uczestniczyli: Jerzy Włodarczyk, Wiesław Włodarczyk, Roman Szewczyk, Zenon Szulc i Ryszard Szewczyk.
Już 6 czerwca 2009 r. parafianie mogli podziwiać nową dekorację ściany ołtarzowej w całej okazałości. Ich oczom ukazała się nowoczesna, dostosowana do architektury świątyni, wzorowana na równoramiennym krzyżu greckim konstrukcja z ciemnego drewna. W jej centrum znajduje się obraz Matki Bożej Częstochowskiej ofiarowany parafii przez śp. ks. inf. Wiktora Dudzińskiego, wprowadzony uroczyście do nowego kościoła przez śp. bp. Józefa Rozwadowskiego w uroczystość odpustową w sierpniu 1989 r. Obraz ten jest zasłaniany obrazem Świętej Rodziny z 1928 r., ofiarowanym przez Franciszkę i Ludwika Wosiaków z Jankówka. Obrazy zostały gruntownie odnowione, a ramy pozłocone i posrebrzone. Urządzenia zastosowane w konstrukcji dały możliwość nawiązania do dawnej tradycji zasłaniania obrazu, którą po wielu latach przywrócono. Stało się to powodem radości, a nawet wzruszenia wielu parafian, zwłaszcza tych, którzy pamiętają czasy, gdy jeszcze istniał drewniany kościół parafialny.
Na bocznych ramionach krzyża znajdują się nowe obrazy: na lewym skrzydle ołtarza - przedstawiające Narodzenie Jezusa w Betlejem (dar parafian-pielgrzymów do Ziemi Świętej) i Ofiarowanie w świątyni, na prawym zaś - przedstawiające życie codzienne Świętej Rodziny w Nazarecie oraz śmierć św. Józefa. Ten ostatni, wzorowany na obrazie z kościoła św. Józefa z Nazaretu, posiada szczególne znaczenie, bowiem scena śmierci Oblubieńca Maryi i Opiekuna Jezusa jest nieczęsto przedstawiana w dawnym i współczesnym malarstwie. Obraz jest darem Apostolstwa Dobrej Śmierci i Bractwa Żywego Różańca działających w parafii. Autorami obrazów oraz symboli czterech Ewangelistów są projektanci ołtarza. Górne ramię zdobi odnowiony i pozłocony stalowy, kuty krzyż, który wieńczył wieżę dawnej świątyni parafialnej, natomiast dolne monogram maryjny, wzorowany na mozaice znajdującej się nad jedną z bram klasztoru jasnogórskiego.
Podczas uroczystej odpustowej Mszy św. kończącej rok jubileuszu 80-lecia parafii dnia 30 sierpnia nowy ołtarz został poświęcony przez abp. Władysława Ziółka, metropolitę łódzkiego. Ten monumentalny, lecz jakże piękny w swej prostocie ołtarz główny jest wyrazem oddania się parafian pod opiekę i wstawiennictwo Świętej Rodziny. Niegdyś ścianę ołtarzową zdobił jedynie krzyż, obecnie zaś patrząc na ołtarz wciąż pamiętamy o patronach naszej parafii, widzimy, jak żyli i chcemy ich naśladować, a za ich przykładem odnaleźć w sobie tyle siły i wiary, by całkowicie powierzyć się Bogu. „Bóg jest dla nas zawsze, tylko my nie zawsze jesteśmy dla Boga”. Budując ten ołtarz, z pewnością byliśmy dla Pana.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2009-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Patriotka w habicie

„Od dzieciństwa nad wszystko kochałam kraj” – zapisała w pamiętniku przyszła nauczycielka wiary i patriotyzmu.

O Marcelinie Darowskiej można powiedzieć wiele, ale jedno nie ulega wątpliwości: nie była osobą z przypadku. O jej wielkości świadczą słowa Henryka Sienkiewicza, który w liście do Darowskiej napisał: „Siejba Twoja, Najprzewielebniejsza Matko, była Bożą siejbą, świadczą te głosy czci i wdzięczności płynące ku Tobie ze wszystkich krańców naszej poszarpanej ziemi. W ślad za głosami idą serca dzieci i kobiet polskich. Nauczyłaś je miłować Boga i kraj ojczysty, czcić wszystko, co wielkie, szlachetne a nieszczęśliwe, więc wielki a nieszczęśliwy naród ocenił i uczcił Ciebie. Pozwól i mojej głowie pochylić się przed Twą zasługą i złożyć Ci należny hołd”. Choć Darowska miała tak wielkie zasługi dla ojczyzny i Kościoła, to nadal jest osobą mało znaną, co warto zmienić.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa w intencji biskupa Romualda Kamińskiego

2026-01-05 10:50

[ TEMATY ]

modlitwa

bp Romuald Kamiński

Łukasz Krzysztofka/Niedziela

Ordynariusz diecezji warszawsko-praskiej zwrócił się do duchowieństwa i wiernych diecezji z prośbą o modlitwę w swojej intencji.

Bp Kamiński w komunikacie poinformował, że w najbliższych dniach nie będzie wykonywał zaplanowanych wcześniej obowiązków duszpasterskich ze względu na konieczność głębszej diagnostyki medycznej oraz poddanie się zaleconemu wypoczynkowi i regeneracji zdrowotnej.
CZYTAJ DALEJ

Bp P. Kleszcz: U Boga nie ma rozdźwięku między myślą, słowem i czynem

2026-01-05 16:03

[ TEMATY ]

archdiecezja łódzka

Archiwum WSD OO Franciszkanów w Łodzi

Święcenia diakonatu w WSD OO. Franciszkanów w Łodzi

Święcenia diakonatu w WSD OO. Franciszkanów w Łodzi

W sanktuarium św. Antoniego Padewskiego w łódzkich Łagiewnikach panowało skupienie, podczas którego wybrzmiewały słowa: „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, z tego, co się stało” wybrzmiewa mocniej niż dotychczas. W tej przestrzeni mocy Bożego Słowa bp Piotr Kleszcz OFMConv. udzielił święceń diakonatu bratu Władysławowi Molchanowi, klerykowi franciszkańskiego seminarium w Łodzi, pochodzącemu z Białorusi. Uroczystość nie zgromadziła tłumów, ale – jak podkreślił biskup: – dzisiaj gromadzi się wspólnota bardzo braterska, choć może mniej liczna niż zazwyczaj.

Święcenia diakonatu nie są zwieńczeniem drogi, lecz jej wyraźnym początkiem: - To nie jest koniec drogi. To jest dopiero początek pewnej pracy, pewnego zmagania, pewnego "tak", które będzie się domagało potwierdzenia w codziennym życiu – mówił bp Kleszcz, wskazując, że prawdziwa wiara nie zatrzymuje się na deklaracjach.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję