Ocalić od zapomnienia

„Człowiek nie może pozwolić, żeby prawda została wydarta pod pozorem niczym nieograniczonej wolności, nie można zagubić w sobie krzyku sumienia, jako głosu Prawdy, która go przerasta, ale która równocześnie czyni go człowiekiem i stanowi o jego człowieczeństwie” - to słowa Jana Pawła II, będące mottem ogólnopolskiego projektu edukacyjnego „Katyń... ocalić od zapomnienia”, w ramach którego w całej Polsce są sadzone Dęby Pamięci. Akcja posadzenia ponad 21 tys. dębów na 70-lecie zbrodni katyńskiej, jako ideę obrała zachowanie pamięci o zbrodni z 1940 r., szczególnie w świadomości młodych. Jeden dąb to jedno nazwisko z listy katyńskiej. Do tej pory na Lubelszczyźnie posadzono już ok. 20 Dębów Pamięci. Przystąpienie do akcji „Katyń… ocalić od zapomnienia”, dla Gimnazjum nr 1 nie jest przypadkiem. Szkoła przywiązuje wielką wagę do wszelkich działań patriotycznych i wychowawczych. „Traktujemy bardzo poważnie przesłanie naszego patrona ks. Stanisława Konarskiego, który mówił, że celem szkół jest nie tylko doskonalenie umysłów, ale przede wszystkim uszlachetnianie serc i dusz - podkreśla dyrekcja szkoły. - Parafrazując słowa Norwida, możemy powiedzieć, że Katyń, to nasz wielki, zbiorowy obowiązek pamięci”.

Dotknąć misterium

Uroczystość zorganizowaną przez Gimnazjum nr 1, rozpoczęła Msza św. w kościele Najświętszego Serca Jezusowego w Lublinie, celebrowana pod przewodnictwem proboszcza ks. Janusza Bogdańskiego. Wśród gości (przedstawiciele Związku Sybiraków, Związku Kombatantów Rzeczpospolitej, Rady Dzielnicy Dziesiąta, radnych, Straży Miejskiej, Solidarności Nauczycielskiej, rodziców) i społeczności gimnazjalnej była także obecna Danuta Malonowa, córka por. Mariana Miżołębskiego, przewodnicząca Stowarzyszenia Rodzin Katyńskich w Lublinie. „Aby umieć przeżyć i zrozumieć tę tajemnicę Golgoty Wschodu, trzeba być nie tylko przy naszych pomnikach i tablicach, ale dotknąć tamtego misterium, tamtej ziemi, tamtych grobów” - mówił w homilii ks. kan. Aleksander Baca. Homileta mówiąc, że nie może być nowej Europy i nowej Polski bez pamięci o bohaterach i historii, apelował: „Prośmy Boga, aby przyszła prawdziwa sprawiedliwość. Nikomu nie chcemy złorzeczyć, ale chcemy prawdy i miłości. Ten, kto popełnia zbrodnie, niech ma na tyle siły, by się uderzyć w piersi i powiedzieć: to moja wina, przebaczcie. Dopiero wtedy będzie nowa Europa, nowa Rosja, nowa Polska”. A zwracając się do młodzieży gimnazjalnej, podkreślił: „Niech to spotkanie będzie źródłem waszej refleksji i modlitwy, aby z ofiar Golgoty Wschodu wyrastała piękna, wolna i szczęśliwa Polska”.

Pobudzić do pracy

Po Eucharystii społeczność gimnazjalna zgromadziła się przed szkołą, gdzie obok dębu została umieszczona tablica upamiętniająca osobę porucznika i przypominająca jego „świetlaną postać i ofiarną służbę Bogu i Polsce”. Obecni modlili się, aby dąb stał się dla wszystkich znakiem, dzięki któremu jeszcze bardziej uświadomią sobie konieczność cenienia daru każdego życia i honoru Rzeczpospolitej oraz wnikania w głębię bogactw Bożej mądrości i miłości, a przez to staną się świadkami Prawdy. „Niech ta tablica pobudza nas do ofiarnej pracy dla dobra naszej Ojczyzny” - mówili. Danuta Malonowa, będąca na uroczystości „znakiem symbolicznej łączności duchowej córki i ojca”, przed zasadzeniem Dębu Pamięci, powiedziała: „Mój ojciec został zamordowany tylko dlatego, że był Polakiem, patriotą, kochał Polskę i nie wyraził zgody na współpracę z komunistami sowieckimi. Miał 29 lat i wiele planów na przyszłość, pozostawił żonę i córkę. Czuję ogromną satysfakcję, że mój ojciec zostanie upamiętniony w Gimnazjum nr 1, gdzie sprawa patriotyzmu jest sprawą priorytetową, a młodzież będzie pamiętała nie tylko o nim, ale o wszystkich zamordowanych na Wschodzie”.

Kolejny Dąb Pamięci, będący wyrazem szacunku wobec osób zamordowanych w Katyniu, Starobielsku i Ostaszkowie, został posadzony na Lubelszczyźnie. 29 kwietnia społeczność Gimnazjum nr 1 im. ks. Stanisława Konarskiego w Lublinie uczciła w ten sposób pamięć por. Mariana Miżołębskiego, który zginął w Katyniu w 1940 r.