W Zgromadzeniu, do którego Pan Jezus powołał Siostrę Faustynę, Najświętsza Maryja Panna czczona jest w sposób szczególny pod wezwaniem Matki Bożej Miłosierdzia. Ona bowiem jest Tą, która w sposób wyjątkowy doświadczyła miłosierdzia, bo została zachowana od zmazy grzechu pierworodnego, obdarzona pełnią łaski i wyniesiona do godności Matki Syna Bożego. Ona dała światu Wcielone Miłosierdzie. Maryja jest równocześnie Tą, która też w sposób wyjątkowy okupiła swój udział w objawieniu się miłosierdzia Bożego ofiarą serca (DM 9), gdy wypadło Jej stanąć na Kalwarii, pod krzyżem swego Syna. Dlatego Ona najpełniej zna tajemnicę Bożego miłosierdzia. Wie, ile ono kosztowało i jak wielkie ono jest (DM 9). Maryja również poprzez swój ukryty, a równocześnie nieporównywalny udział w mesjańskim posłannictwie swojego Syna, w szczególny sposób została powołana do tego, ażeby przybliżać ludziom ową miłość, jaką On [Jej Syn] przyszedł im objawić (DM 7). Stąd też siostry Matki Bożej Miłosierdzia na wzór swej Najświętszej Patronki czczą Maryję właśnie pod tym wezwaniem. Przedstawia Ją figura Maryi z wyciągniętymi ku ludziom rękoma (gotowymi do niesienia pomocy), na których unosi się Jej płaszcz, od początku stosowany w ikonografii jako symbol opieki i miłosierdzia Matki Bożej wobec ludzi.

Siostra Faustyna zawsze czciła Maryję jako Matkę Syna Bożego, Miłosierdzia Wcielonego. Nigdy Maryja nie była traktowana przez nią w sposób autonomiczny, ale zawsze w łączności z Jezusem, jako Jego Matka, uczestnicząca w misji zbawczej swego Syna. W licznych objawieniach Matka Najświętsza często ukazywała się Siostrze Faustynie ze swoim Synem (Dz. 608, 846 i inne) albo jako Ta, która do Niego prowadzi, cała skoncentrowana na Jego osobie i uczestnicząca w Jego dziele zbawienia dusz.

O roli Maryi jako Matki Miłosierdzia Siostra Faustyna często pisała w swoim „Dzienniczku”, dostrzegając nie tylko miłosierdzie, którego Ona w najwyższym stopniu doświadczyła, ale także i to, którym przez Nią Bóg obdarza ludzi.

Przez Nią jak przez czysty kryształ

Przeszło do nas miłosierdzie Twoje.

Przez Nią miły Bogu człowiek się stał,

Przez Nią nam spływają wszelkich łask zdroje (Dz. 1746).

Maryja dla Siostry Faustyny była nie tylko Matką Syna Bożego, ale także jej osobistą, duchową Matką. Prawdę o duchowym macierzyństwie Maryi, którą wyznaje Kościół święty, Matka Boża w specjalny sposób przypominała Siostrze Faustynie, ukazując ją jako dar miłosierdzia Bożego. W święto patronalne Zgromadzenia – pisała Siostra Faustyna – ujrzałam Najświętszą Pannę niewymownie piękną, która się zbliżyła do mnie, od ołtarza do mojego klęcznika, i przytuliła mnie do siebie, i rzekła mi te słowa: Jestem wam Matką z niezgłębionego miłosierdzia Boga (Dz. 449, por. Dz. 805). Do Siostry Faustyny powiedziała ponadto: Córko Moja, z polecenia Boga mam ci być w sposób wyłączny i szczególny Matką, ale pragnę, abyś i ty szczególnie była Mi dzieckiem (Dz. 1414).

Chciejmy i my wypełnić prośbę Matki bożej. Bądźmy Jej dziećmi.